உன்னோடு பேசுவதாய்
எனக்குள் பேசி, பேசியே!
மெளவுநியானவன்
நீ யார் என்று தெரியாமல் இருந்திருந்தால்
நான் நானாகவே இருந்திருப்பேன்..

நான் நடந்திருந்தால் என் சுவடு தெரிந்திருக்கும்.
நான் கதைத்திருந்தால் என் மொழி தெரிந்திருக்கும்.
மெளவுநியாக்கி பறக்க விட்டாய்!
அடையாளத்தோடு, அடையாளப்படுத்த அலைகிறேன்

உன் ஆசை என் மேல் திணித்தாய்
இதுவே உலகாசை என்றாய்
இப்படியே போனால்
வீட்டுக்கொரு நாடு வேண்டி
ஆயுதம் ஏந்த வேண்டி வரும்

விலங்கில் இருந்து வந்தானா - இல்லை
விலங்கை விட்டு வந்தானா - விட்டது
விலங்கை மட்டும் அல்ல
வினாகளோடு மீண்டும்
"சுடு" காட்டுக்கே திரும்புகிறான்

கரைகிறேனா
உறைகிறேனா - தெரியவில்லை
கரைந்தால் மீள்வது
கடினம்
உறைந்தால்
காலத்திற்காய்
காத்திருப்பேன்

நிலவை வட்டம் என்றார்கள்
பூமியை சதுரம் என்றவர்கள்
பூமியில் நின்றுகொண்டு
புரிந்து கொண்டேன்
எந்த உண்மைக்கும்
தூரம் அதிகம் -----

ஆசைப்பட்டவைகளும் -எதிர்காலம்
அவஸ்தைப்பட்டவைகளும் - நிகழ்காலம்
அதிகமே!
செமித்தவைகளும் - அவமானம்
சிந்தியவைகளும் - கண்ணீர்
அதிகமே!
நான் விரும்பியவர்கள் எல்லாம் என்னை - பைத்தியம் என்றனர்
என்னை விரும் பியவர்கள் எல்லாம் என்னை - புத்திசாலி என்றனர்
கடவுளை தேடிய போது
நீ தூரத்தில் - என்றார்
நான் விரும்பியது ...
எதிர்காலத்துக்கும் நிகழ்காலத்துக்கும்
இடைவெளி இல்லா....
சேமிப்பதற்கும் சிந்துவதற்கும்
இடம் இல்லா...
பைத்தியத்திற்கும் அறிவாளிக்கும்
வேறுபாடு இல்லா..
கடவுளுக்கும் மனிதனுக்கும்
வித்தியாசம் இல்லா.....